Αυτοβιογραφική αφήγηση και εκπαιδευτική πρακτική: Η ανάπτυξη αφηγηματικής ταυτότητας ως εργαλείο ενδυνάμωσης και μάθησης

Περίληψη

Η αυτοβιογραφική αφήγηση αποτελεί μια από τις πιο ισχυρές μορφές ενσυναισθητικής και μεταγνωστικής διερεύνησης. Το άρθρο εξετάζει τις θεωρητικές βάσεις και τις παιδαγωγικές εφαρμογές της αυτοβιογραφικής γραφής ως μέσου ανάπτυξης αφηγηματικής ταυτότητας, ενδυνάμωσης και κοινωνικής συνοχής. Αντλώντας από τις θεωρίες της αφηγηματικής ψυχολογίας, της δημιουργικής γραφής και της ανθρωπιστικής παιδαγωγικής, αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο η προσωπική αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο αυτοστοχασμού, διαχείρισης εμπειριών και δημιουργικής έκφρασης. Παραδείγματα από εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, εργαστήρια γραφής και ψηφιακές πλατφόρμες αφήγησης καταδεικνύουν πώς η αυτοβιογραφική γραφή προάγει την αυτονομία του/της μαθητή/τριας, ενισχύει την ενσυναίσθηση και συμβάλλει στη δημιουργία αισθήματος ένταξης σε κοινότητες μάθησης. Το άρθρο προτείνει επίσης προσεγγίσεις για την ασφαλή και δημιουργική ενσωμάτωση της αυτοβιογραφικής αφήγησης στην εκπαιδευτική πράξη, με έμφαση στον σεβασμό της προσωπικής εμπειρίας και της πολιτισμικής ποικιλομορφίας.